Op Nieuwjaarsdag ontstaat onze planeet, een gloeiende kolkende gasbol, de aarde in haar prilste stadium. Alles is vuur en hitte. Langzaam koelt de vuurmassa af, de aardkorst neemt vastere vormen aan, gaat stollen. Dat gebeurt omstreeks eind maart. Veel later, het is niet precies bekend wanneer, ontstaan de eerste wereldzeeën, kokend en dampend als een grote pot soep. Hierin komt eind juni het eerste leven tot ontwikkeling. Primitieve diersoorten, enkele “dagen” later gevolgd door de eerste dieren: protozoën, sponzen, wormen en schelpdieren.

Er gaan nog enkele maanden overheen alvorens meer duidelijke levensvormen de planeet gaan bevolken. Dit moet omstreeks midden november het geval zijn geweest. Op 12 december worden de dikke steenkolenlagen gevormd, onze inmiddels alweer verouderde huisbrandstof. Tijdens de Kerstdagen dreunt de aarde onder het geweld van de 30 ton zware, 20 meter lange Brontosaurus, het grootste levende wezen dat hier ooit geleefd heeft.

31 december breekt aan, Oudejaarsdag. Van mensen is nog steeds geen sprake. Oudejaarsavond om 22.00 uur zet in met felle koude en de eerste ijstijd is een feit. De gletschers dringen zuidwaarts. Om 23.00 uur verschijnen dan eindelijk de eerste menselijke zoogdieren, de Sinantropus doet zijn intrede, een primitieve mensensoort, waarvan men enkele schamele fossiele resten in Azië heeft gevonden. En pas omstreeks 23.15 uur is er sprake van de Homo Sapiens. De mens is op aarde gekomen. Het duurt nog tot 1 minuut voor 24.00 uur voor hij zijn prachtige grottekeningen creëert.

Dertig sekonden voor 24.00 uur: De Pharao’s in Egypte bouwen hun monumentale pyramiden, 10 seconden voor de jaarwisseling wordt Christus in Bethlehem geboren en een ¼ seconde voor het einde van het jaar jij en ik.

Samenvatting uit: Handboek voor de opleiding tot natuurgids, uitgave IVN Amsterdam