|
|
|
In tegenstelling tot vroeger zie je tegenwoordig geen
varkens en kippen buiten lopen (biologische en biologisch-dynamische
sector uitgezonderd). Wij kopen een stukje vlees of een pak zuivel
in de supermarkt en staan er meestal niet bij stil hoe dit product
tot stand is gekomen. Maar met deze makkelijke manier van
voedselvoorziening houden wij met z'n allen een systeem draaiende
waarin alleen al in Nederland jaarlijks 450 miljoen dieren een
gruwelijk leven leiden. Bij dit aantal zijn de vissen (die vaak ook
uit de bio-industrie komen) niet meegerekend.
In de met EU-subsidies gesteunde
vee-industrie moeten
zoveel mogelijk dieren op een zo klein mogelijke oppervlakte tegen
zo laag mogelijke kosten zo snel mogelijk en zo veel mogelijk vlees
produceren in landschapsontsierende schuren met hoge voedersilo's.
Het welzijn van de dieren is van ondergeschikt belang. Het geld dat
ermee verdiend kan worden, daar draait het om. De kosten
voortvloeiend uit de door de vee-industrie veroorzaakte
milieuvervuiling zijn niet in de winkelprijs verwerkt. Daardoor
lijken biologische producten duurder.
En dan is er de dag dat de "slachtrijpe" dieren in een
veewagen worden gepropt en vaak door heel Europa worden gesleurd, want in
het buitenland betalen ze beter voor de dieren, omdat de
slachthuizen daar veel minder regels hebben op het gebied van
dierenwelzijn. Omdat de dieren tijdens het dagenlange transport vaak
geen eten of drinken hebben zijn sommige dieren onderweg naar het
slachthuis al dood gegaan door uitdroging en hittestress. Hoe het er
in slachthuizen aan toe gaat, dat laat zich raden, want geen enkel
slachthuis in Nederland staat filmopnames toe.
Om te weten wanneer een dier mishandeld wordt, moet je
weten wat het natuureigen gedrag van het dier is. Kippen
bijvoorbeeld, zijn van nature bosvogels die daar alle ruimte hebben
en in bomen slapen. Varkens zijn familie van wilde zwijnen die in
het bos wroeten en graag een modderbad nemen voor de afkoeling.
Natuurlijk gedrag fok je er niet uit. De dieren kennen dan ook veel
stress in de krappe ruimten in boerenschuren met vaak slechte
ventilatie, waardoor vooral in de zomermaanden destructiebedrijven
opvallend meer kadavers te verwerken krijgen en soms zelfs op zaterdag overuren maken. Voor deze wrede
moorden wordt niemand gestraft, maar laat je een hond in een
afgesloten auto in de volle zon staan, dan krijg je een
bekeuring, terwijl de lijdensweg van een vee-industriedier (varken, koe, kip enz.) veel
langer heeft geduurd.
En dan zijn er nog de
boerderijbranden, die
jaarlijks aan vele tienduizenden en soms honderdduizenden dieren het
leven kosten.
Dieren mishandelen is bij de wet verboden, maar als er
economische belangen mee gemoeid zijn, dan knijpt het Openbaar
Ministerie graag een oogje dicht. Niet alleen zijn de boer, de
landelijke en Europese overheden verantwoordelijk voor dierenleed,
ook bij de consument ligt een stuk verantwoordelijkheid. Zo lang
de consument producten koopt uit de vee-industrie, zal deze
georganiseerde misdaad (om maar eens met de
woorden van schrijver
Wim T. Schippers te spreken) nog lang doordraaien. Wil je niet
langer dierenleed veroorzaken, maak dan je standpunt duidelijk door
te kiezen voor diervriendelijker alternatieven, zoals biologisch
vlees of vleesvervangers of wordt vegetariër of veganist. Meer info over de
vee-industrie vindt je
op deze pagina linksboven in het menu en via de pagina Links.
Kijk voor dierziekten en het gevaar voor
de mens op
MRSA
en
Vogelgriep
|